آن هایی که نگرانند بخوانند.

تعداد اندکی از دوستان بلاگستان پس از پرتاب موشک های ایران به سوی داعش اظهار نگرانی می کنند که مبادا جنگ شود و از آنجا که طعم تلخ جنگ را چشیده اند علاقه ای به تکرار دوباره این تجربه تلخ ندارند. و همچون عالمان دهر در نکوهش پرتاب موشک های سپاه در وبلاگ هایشان قلم میزنند. اینگونه به نظر میرسد که دوستان در حریم امنشان فکر می کنند مصالح امنیتی کشور را بهتر از سپاهی تشخیص میدهند که در صف مقدم حفاظت از صلح و آرامش کشور ایستاده است و استدلال آنها برای حفظ صلح و امنیت کشور صحیح تر و ارجح تراست. دوست عزیز! بیرون گود در حریم امنت نشسته ای و دکترین دفاعی تعریف می کنی؟!

خبر ندارید! مدت هاست که جنگ شده؛ منتها بنا به تجربیات 8 سال جنگ تحمیلی، نیروهای مدافع کشور، اینبار از خارج از مرزهای وطنی به دفاع پرداخته اند که مانند جنگ 8 ساله همه کشور در گیر جنگ نشود و مردم جنگ را خیلی لمس نکنند و در آرامش باشند. در حقیقت خط مقدم دفاع از کشور خارج از مرزهاست. همه ما صلح را به جنگ ترجیح می دهیم. شما در خانه امنتان فقط نگرانید در حالی که جوانان غیرتمند این سرزمین همین حالا همین لحظه در خارج از مرزهامان در سوریه و عراق برای حفظ امنیت من و شما جانشان را در طبق اخلاص گذاشته اند.

در جریان دفاع مقدس ما آغازگر جنگ نبودیم به خاک ما تعرض شد. دشمن وارد حریم ما شده بود و مردان ما از خاک و ناموسشان دفاع کردند. دشمن نیامده بود که ببیند اگر با او مصالحه کردیم، برگردد و آب از آب تکان نخورد. آمده بود سرزمینمان را تصاحب کند. دفاع کردیم و ذره ای از خاکمان را تقدیم دشمن نکردیم. بهایش را هم با خون هزاران شهید و نقص عضو هزاران جانباز دادیم که به قول شما هنوز که هنوز است آثار ناشی از جنگ، پس از قریب 30 سال خود را نشان می دهد.

و اما پرتاب موشک های ما به دیر الزور، حمله به کشور خاصی نبود، حمله به مقر فرماندهی تروریست های داعشی بود که طراحی حوادث تروریستی تهران به وسیله آنان صورت گرفته بود. با هماهنگی دولت سوریه و عراق این کار انجام شد؛ حتی ارتش سوریه همزمان و کاملاً هماهنگ با سپاه به مواضع تروریست ها حمله کرد. به نظر شما حمله تروریستی به مردم بی گناه، آن هم در پایتخت ایران در عمق خاک ایران تجاوز محسوب نمی شود؟! شرارت محسوب نمی شود؟! در نظر داشته باشید که داعش موفق به اجرای دو عملیات شد. عملیات های گسترده دیگر توسط نیرو های اطلاعاتی و امنیتی ما خنثی شد. که اگر گروه های دیگر هم موفق به اجرای عملیاتشان در سراسر کشور می شدند، می دانید چه فاجعه ای رخ میداد؟!

خنده دار است داعش را با پشه مقایسه می کنید؟! آمریکا را با خوی استکباری و زور گویش با پشه مقایسه می کنید؟! همین پشه ها اگر در خانه را به رویشان بگشایید وارد می شوند. اگر آمریکا و داعش و دشمنان دیگر تا الان وارد حریم ما نشده اند به این دلیل است که به آنها اجازه نداده ایم و از موضع قدرت پاسدار مرزهایمان بوده ایم. نه اینکه آنها نخواسته اند به ما تعرض کنند. مگر سرزمین یمن، عراق، سوریه و افغانستان به سرزمین آمریکا تجاوز کرده بودند؟! مگر یمن به سرزمین عربستان سعودی تجاوز کرده بود که مردمان بی گناهش از جانب آل سعود به خاک و خون کشیده می شوند؟!

بله همه ما طرفدار صلح و آرامش پایدار هستیم آن هم برای همه مردم دنیا. شعار دادن و لفاظی و قلم فرسایی در محیطی امن و آرام بسیار آسان است.آرامش و امنیتی که حاصل خون افرادی است که در این مقطع، شرائط ایجاب می کند خارج از مرزهای وطنی با دشمن بجنگند.

خوش خیالی محض است اگر فکر کنید تا به حال دشمن نخواسته سرزمین ما را مورد تعرض قرار دهد. در این 30 سال نتوانستند از حدود ثغورمان با تقدیم خون شهدایی چون شهدای 8 سال جنگ تحمیلی دفاع کرده ایم. اگر نه ما هم وضعیتمان مشابه یمن، سوریه، عراق و افغانستان بود.

سکوت در مقابل داعش ذلت نیست؟!

اگر خون هم وطنان تهرانی پایمال می شد ذلت نبود؟!

اگر در مقابل زیاده گویی ها و عملیات تروریستی سکوت می کردیم دشمن جریح تر نمی شد؟!

اگر سکوت می کردیم در امان بودیم؟!

بگذارید مدافعان و مردان غیوری که در خارج از مرزهایمان در صف اول جنگ با داعش هستند درباره این موضوع اظهار نظر کنند. آنها محق ترند تا من و شما که در خانه هایمان امنیتی را نفس میکشیم که این افراد با تقدیم جانشان به ما هدیه داده اند.

اگر کسی یقه شما را بی جهت گرفت و چند مشت حواله سرو صورتتان کرد مسلما شما به او نگاه نمی کنید. اگر انسان نرمالی باشید خطر را احساس می کنید و مشت های قوی تری نثارش می کنید. آنجا هم بخواهید شعار صلح طلبی سر دهید طرف ناکارتان کرده.

دوست عزیز! داعش به خانه ما تجاوز کرده است. هم وطنان ما را کشته.نگرانی معنی ندارد شما باید با قدرت تمام از خودت دفاع کنی. نگرانی برای وقتی است که اتفاقی نیفتاده و شما ترس وقوع آن اتفاق را دارید.

امام حسین طرفدار خشونت بود؟! جان یاران و زن فرزندانش برایش اهمیتی نداشت؟! در آن مقطع امام حسین با علم و آگاهی به دادن تلفات جانی به جنگ یزید رفت چرا که شرائط ایجاب میکرد. حفظ ارزش ها و بر افراشتن پرچم حق ایجاب می کرد.

آفتاب مهتاب...